'Pokémonologie' toegelicht

'Pokémonologie' toegelicht

Pikachu, Torracat, Charmander, Venusaur ... Ken je ze? Natuurlijk! Het zijn enkele van de bekendste Pokémon. En sinds vorig jaar lopen ze zelfs rond in de echte wereld! Dankzij toegevoegde realiteit en het spel 'Pokémon Go' is de hele wereld naar hen op zoek. Op straat, in het park, op het speelplein ... Maar wist je dat je ook wetenschappelijk onderzoek kunt doen met Pokémon?

Sommigen noemen het 'Pokémonologie'. Anderen vinden 'Pokéwetenschap' beter klinken. Over deze wezens uit videospellen, mangastrips en leuke smartphone-apps kun je je oneindig veel vragen stellen. Hoe zijn ze ontstaan, tot welk ras behoren ze, hoe zitten ze biologisch in elkaar? Wat valt er te ontdekken over de wereld van Pokémon op aardrijkskundig vlak? Hoe werken hun verbazingwekkende krachten eigenlijk?

En jezelf dingen afvragen, hypotheses uitwerken, een verklaring zoeken voor onbekende fenomenen ... Dat is precies hoe de wetenschap werkt! Het klopt dus: met Pokémon kun je ook wetenschappelijk onderzoek doen!

Zo slim als een Pokémon! Euh ... Is dat wel een compliment?

Wil je een voorbeeld? Als je je zorgen maakt over de intelligentie van de Pokémon, kun je op beide oren slapen. Wij mensen hebben niks te vrezen!

Pokémon zijn geëvolueerd om hun speciale krachten perfect te beheersen. Terwijl zij leerden hoe ze de aardkorst konden splijten met een vuistslag of hemelhoog vuur konden spuwen, ontwikkelden de mensen op hun beurt handgereedschappen en taal.

Als het op communicatie aankomt, zijn de monstertjes beperkt tot het heden, zelfs in hun meest ingewikkelde uitingen. Mensen kunnen ook over het verleden en de toekomst praten.

Wij mensen kunnen ook abstracte ideeën bespreken, Pokémon kunnen dat niet. Eigenlijk handelen en reageren ze net zoals kinderen. Dat heeft hun bedenker goed gezien. Vergeet niet dat de Pokémon-spellen eigenlijk bedoeld zijn voor kinderen ... en grote kinderen!

Wist je trouwens dat het woord 'Pokémon' een samenraapsel is van de woorden 'Pocket' en 'Monsters'? Pokémon zijn dus letterlijk 'zakmonsters'.

Dat was het 'leuke' aspect van de Pokémonologie. Maar de Pokéwetenschap heeft ook een (iets) serieuzere kant. Die kun je ontdekken op YouTube.

 

Wil je meer weten? Dan klik hier.

De evolutietheorie volgens de 'zakmonsters'

Sommige YouTubers zeggen zonder verpinken dat zelfs de evolutietheorie van Charles Darwin kan worden toegepast op Pokémon. Door hun metamorfose onder de loep te nemen bijvoorbeeld.

Er zijn ook gelijkenissen tussen de indeling van de natuurrijken van Carl von Linné en de verschillende types Pokémon (Water, Vuur, IJs, Steen, Insect ...). Jean-Baptiste de Lamarck, een andere beroemde natuurwetenschapper, heeft fossiele resten van Pokémon ontdekt. Dat bewijst dat ze heel lang geleden echt hebben geleefd. Waar of niet waar? Het eerste Pokémon-spel kwam in 1996 op de markt in Japan. Lamarck overleed in 1829 in Parijs. YouTubers zeggen soms de gekste dingen ... Ook dat is een goed voorbeeld van wetenschappelijk werk: in twijfel trekken wat anderen ons vertellen en die informatie grondig toetsen.

Maar dat is niet de hoofdzaak van deze grappige vergelijking tussen de evolutie van diersoorten en Pokémon.

Met deze reeks vergelijkingen tussen Pokémon en het werk van enkele bekende wetenschappers uit de 18e en 19e eeuw, kunnen YouTube-kijkers op een speelse manier kennismaken met de echte geschiedenis van de evolutietheorie.

Pokéburgerwetenschap

Burgerwetenschap? Dat  is ook een echte wetenschap. Maar omdat er zo veel waarnemingen en berekeningen moeten gebeuren en zo veel gegevens moeten worden gesorteerd, kan één wetenschappelijk team dit gigantische werk niet uitvoeren binnen een redelijke tijd. Daarom rekenen ze op de hulp van het publiek: de burgers.

Wie geïnteresseerd is, krijgt enkele gemakkelijk uit te voeren instructies en voert daarna deze taken uit. Als er duizenden of zelfs miljoenen vrijwilligers het spel meespelen, kunnen de onderzoekers veel sneller de informatie verzamelen die ze nodig hebben voor hun werk. Het resultaat: de wetenschap (de echte!) staat dankzij de burgers weer een stap verder. Deze methode heet ook 'participerend onderzoek' of 'crowdsourcing'. Ze wordt gebruikt in alle onderzoeksdomeinen.

Ook het spel 'Pokémon Go' kun je in de categorie van de burgerwetenschap indelen. Maar de manier waarop het werkt, is ook om een andere reden wetenschappelijk. Het doel van het spel is om je omgeving uit te kammen op zoek naar Pokémon: zo gaat iedere goede natuurwetenschapper te werk!

Weet jij wat Pikachurine is?

Laten we er tot slot even aan denken dat ook onderzoekers zich soms laten inspireren door het Pokémon-universum. Vooral in Japan. Twaalf jaar na de geboorte van Pokémon ontdekten de wetenschappers van het Biowetenschappelijk Instituut van Osaka een eiwit, dat ze Pikachurine hebben gedoopt.

Ze hebben de naam geleend van het beroemde gele diertje, omdat het eiwit zich net als Pikachu razendsnel verplaatst en informatie doorgeeft via elektrische signalen.

Wie zei er ook alweer dat Pokémon en wetenschap niet bij elkaar passen?

Reageer

Fijn dat je van je laat horen!

Wil je werken in de chemie en de life sciences?